บทที่ 17 เจ้าขุน… เป็นลูกชายของนายไง

“ไม่อยากให้ทุบก็มาเปิดดิวะ” เสียงตอบกลับต่ำขุ่น ลากยาวด้วยความกวนประสาทที่จงใจให้เธอหวาดกลัว

ในหัวน่านฝันเริ่มตีกันวุ่นวาย ‘พวกมันคงพังประตูเข้ามาแน่… แล้วฉันก็เป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ถ้าพวกมันทำอะไรฉันล่ะ?’ ความคิดแล่นต่ออย่างรวดเร็วและเจ็บปวด ‘ไม่อยากคิดในแง่ร้าย… แต่ไอ้พวกนี้เคยพยายามข่มขืนผู้หญิ...