บทที่ 18 ของหวง

‘คิดว่ากูโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ’ เขาคงกำลังหัวเราะเย็น ๆ อยู่ในใจ คำพูดของเธอถูกตัดสินเป็นเรื่องเหลวไหลตั้งแต่ยังไม่จบประโยค 

“หมดเวลาของเธอแล้ว!” เสียงตะโกนห้าวกระแทกมาจากหน้าประตู พร้อมเสียงฝ่าเท้าที่ขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ

“9… 8… 7…” พวกมันจงใจนับถอยหลังทีละวินาที เสียงย้ำเร่งรัดจนลมหายใจของน่านฝั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ