บทที่ 21 เมียกำมะลอ

“แล้วเมื่อ 15 ปีก่อน… อยู่ ๆ เธอหายไปไหน? ทำไมไม่บอกกันสักคำ ทำไมถึงทิ้งกันไปดื้อ ๆ เอากับฉันไม่ถึงใจเหรอ… ถึงต้องทิ้งกันไปแบบนี้?” คำพูดของเขาแรงจัด แต่แววตาลึก ๆ กลับซ่อนความเจ็บปวดไว้ชัด เขาจ้องเธอเพื่อรอคำตอบที่รอค้างมานานเกินไป ความโกรธที่สะสมผสมกับความเสียใจทำให้เสียงสั่นเพียงนิด แม้เขาจะไม่ยอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ