บทที่ 28 ไปต่อที่ห้อง...

“มีสักครั้งไหมที่ทำให้โดน อย่าพูดมากนะเจ้า”

คำตอบที่โต้กลับทำให้เจ้าสมุทรหรี่ตาลง ลมหายใจถี่จัดยิ่งขึ้น ร่างกำยำเกร็งแน่นทุกครั้งที่มือเรียวเร่งจังหวะชักรูดเร็วขึ้น ความเสียดสีที่แนบแน่นทำให้เขาเผลอสะดุ้งเด้งสะโพกรับสัมผัสของเธอโดยไม่รู้ตัว

“อะ... อ่าาา...” เสียงครางต่ำหลุดจากริมฝีปากของเขาอีกครั้ง ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ