บทที่ 38 ตัวซวย (2)

“คือว่า… เสื้อในฉัน… หลุด”

ประโยคนั้นทำให้คิ้วของเจ้าสมุทรกระตุกทันที เขาก้มสายตาลงต่ำอย่างไม่ปิดบัง สายตาคมกริบไล่ไปยังช่วงอกของเธอราวกับแรงดึงดูดบังคับให้มอง

น่านฝันหน้าแดงก่ำทันควัน รีบยกแขนขึ้นกอดอกปิดบังตัวเอง 

“อย่ามอง!” เสียงนั้นสั่นเล็กน้อยแต่แฝงด้วยความเขินและโกรธในคราวเดียวกัน

“ปิดทำไม… หร...