บทที่ 48 แค่ลูกคนใช้

“เจ้าสมุทร… นั่นเมียแกใช่ไหม”

เสียงของวศินดังขึ้นพร้อมแววตาที่จับจ้องอย่างคาดคั้น เจ้าสมุทรขมวดคิ้วทันที สีหน้าฉายชัดถึงความไม่พอใจ 

“พ่อพูดอะไรของพ่อ” น้ำเสียงที่เปล่งออกมาแฝงทั้งความขุ่นเคืองและการปฏิเสธแบบไม่เต็มปาก

วศินไม่ละสายตา “คิดว่าฉันดูไม่ออกหรือไง… การกระทำของแกน่ะ บอกหมดแล้วว่าแกคิดอะไร”...