บทที่ 54 โกหก

“เจ้าปล่อยนะ ทำไรของมึงเนี่ย”

เพียงอึดใจ ร่างสูงก็ช้อนเธอขึ้นจากโซฟาอย่างง่ายดาย ขาของเธอถีบไปมาแต่ไร้ผล เขาก้าวมั่นคงไปที่เตียง วางเธอลงโดยไม่สนการขัดขืน

“เด็กดื้อต้องโดนลงโทษยันหว่าง” เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดข้างหู น้ำเสียงนั้นทั้งชัดเจนและแน่วแน่

แต่ก่อนที่ความตั้งใจของเขาจะได้สานต่อ เสียงโทรศัพท์ก็...