บทที่ 62 คนสำออย

เช้าวันรุ่งขึ้น 

หลังจากผ่านค่ำคืนอันหนักหน่วง เจ้าสมุทรค่อยๆ ลืมตาขึ้น ความรู้สึกแรกที่แล่นเข้ามาคือไอร้อนแผ่ว ๆ ที่แผ่ซ่านจากร่างเล็กใต้ตัว เขาขมวดคิ้วทันที ก่อนเอื้อมมือใหญ่ไปแตะหน้าผากของน่านฝัน ความร้อนสูงจนนิ้วสัมผัสได้ชัดเจน ‘ยัยนี่โดนเอาที่ไรป่วยทุกที’

“ร้อนจังวะ… สำออยจริงๆ” เขาพึมพำเสียงต่...