บทที่ 69 หวงก้าง

“เอามา… คิริว”

น้ำเสียงทุ้มต่ำฟังดูไม่เร่งรีบ แต่แรงกดดันที่แฝงอยู่ทำให้คิริวต้องยกมือเรียกบาร์เทนเดอร์ทันที

แก้วแรกถูกส่งถึงมือ เขายกขึ้นกระดกจนหมดโดยไม่แม้แต่จะหยุดชิม รสขมเฝื่อนของแอลกอฮอล์ไหลผ่านลำคออย่างง่ายดาย

แก้วสอง… ตามด้วยแก้วสาม… เสียงกระแทกแก้วลงบนโต๊ะดังก้องในมุมมืดของผับ

คิริวมองเพื่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ