บทที่ 72 รางวัลเด็กดี

“เด็กดีแบบนี้ต้องให้รางวัล...”

ไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัว เจ้าของเรือนกายกำยำช้อนร่างเล็กขึ้นจากตัก แล้วอุ้มพาไปวางบนโต๊ะกลางห้อง เขาจัดท่าทางให้น่านฝันนั่งขอบโต๊ะ จากนั้นจับเรียวขาทั้งสองแยกออกช้า ๆ เปิดทางให้เขาได้เข้าถึงทุกส่วนที่ปรารถนา

ชายหนุ่มคุกเข่าลงตรงหน้า ดวงตาคมกวาดมองส่วนลับที่บวมเป่งเพราะ...