บทที่ 81 คนเลวๆ

ปัก ปัก

กำปั้นหนาทุบลงบนโต๊ะทำงานดังปัง เสียงสะท้อนก้องในห้องปิดทึบเหมือนประกาศความพ่ายแพ้ที่เขาไม่ยอมรับ ปลายนิ้วยังคงสั่นขณะคว้าซองบุหรี่ขึ้นมา เขาดึงออกแท่งหนึ่งแต่กลับจุดไฟไม่ติดเพราะมือสั่นเกินควบคุม

ขณะนั้นเอง เสียงทุ้มของลูกน้องดังขึ้นนอกประตู 

“คุณเจ้าครับ”

เจ้าสมุทรหันขวับ สายตาคมวาบเย็นจัด...