บทที่ 82 ทำไมกูถึงโง่ขนาดนี้…

เมื่อห้องเงียบลง ความคิดของเขาก็ถูกดูดกลับเข้าสู่วังวนของอดีตอีกครั้ง ‘ทำไมวะ… ทำไมกูถึงโง่ขนาดนี้…’

ภาพหนึ่งผุดขึ้นมาอย่างชัดเจนรถไฟใต้ดินเก่าในวันฝนพรำเมื่อ 15 ปีก่อน ตอนนั้นเขายังเป็นเพียงนักศึกษาปีหนึ่ง และน่านฝันก็ยังเป็นผู้หญิงที่เขาหลงรักสุดหัวใจ แม้เขาจะมีทุกอย่างพร้อม มีรถหรูจอดรอ แต่วันนั้...