บทที่ 90 ผู้ชายคนนั้น

“ก็จำชื่อผัวตัวเองได้หนิ… เธอคงไม่ลืมนะว่าเรายังไม่ได้หย่ากัน”

น่านฝันหัวเราะสั้นในลำคอ เสียงเย้ยหยันเจือความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ลึก “งั้นก็ไปหย่าเลยดีไหม”

เขาส่ายหน้าแรงทันที ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความดื้อรั้นและความเจ็บปวดที่เอ่อล้นจนแทบระเบิดออกมา “ไม่หย่า… อย่าหวังว่าฉันจะยอมหย่ากับเธอแล้วให้เธอไปเ...