บทที่ 93 ขอโทษ

“แต่ไอ้พวกนี้… มันว่าเธอนะ มันดูถูกเธอ”

มือหนาของเขาชี้ทีละคนไปยังกลุ่มแขกที่ปากกล้า น้ำเสียงกดต่ำแข็งกร้าว ดวงตาจับจ้องเหมือนพร้อมจะลุกขึ้นสู้เพื่อเธอในทันที

น่านฝันกัดฟันแน่น ความโกรธแล่นขึ้นอย่างรวดเร็วจนแทบระเบิดออกมา เธอหยิบแก้วไวน์แดงขึ้นช้า ๆ ปลายนิ้วประคองแก้วมั่นคง ก่อนจะเงยหน้ามองเขาด้วยสา...