บทที่ 96 ให้อภัยฉันได้ไหม

“ขอโทษ… ฉันขอโทษ น่านฝัน ฉันคิดถึงเธอ… คิดถึงลูก” เสียงเขาแผ่วและสั่นคลอนจนแทบแตกสลายออกมาเป็นเศษความรู้สึก

น่านฝันขมวดคิ้ว ดวงตาแข็งกร้าว “ขอโทษเรื่อง?”

“ทุกเรื่อง” เขาตอบโดยไม่ต้องคิด น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความหนักแน่นปนเศร้า

“แล้วมันเรื่องอะไร” เธอกดเสียงต่ำลง ราวกับจะเค้นทุกหยดความรู้สึกผิดออกจา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ