บทที่ 3 แต่งงาน

หลังจากที่น้ำรินถูกภพธรขอแต่งงานในวันเกิดของตัวเองได้ไม่นาน ตอนที่จะมาบอกเรื่องนี้กับครอบครัวของคนรัก น้ำรินกลับต้องมารู้ว่าคนรักของเธอนั้นีคู่หมั้นที่พึ่งโผล่หัวมาในวันสำคัญของเธอ น้ำรินแค้นจนอยากจะฆ่าแก้วเจ้าจอมจนแทบบ้าเธอจะไม่มีวันยอมให้ภพธรแต่งงานกับแก้วเจ้าจอมเด็ดขาด เธอมาก่อนทำไมจะต้องปล่อยให้ภพธรแต่งงานกับเจ้าจอมล่ะ เธออุตส่าห์เฝ้าฝันและอดทนกับคำตำหนิของครอบครัวภพธรมาขนาดนี้แล้ว 

ทำไมกัน 

ทำไมเธอถึงไม่ได้สิ่งที่เธอต้องการมาครอบครองล่ะ เธอทำผิดพลาดตรงไหนกัน!

"เมื่อไหร่เธอจะคืนเงินที่กู้ไปสักที นี้มันเลยกำหนดมานานแล้วนะ เงินตั้งห้าล้านนะไม่ใช่ห้าบาท!"

"เสี่ยคะ ตอนนี้รินกำลังหาอยู่นะคะเสี่ย อีกสองสามวันนะคะ เดี๋ยวรินจะรีบเอาไปให้เสี่ยทันทีเลยค่ะ"

"คืนนี้มาหาเสี่ยเพื่อขัดดอกหน่อยสิ เธอก็รู้ว่าดอกเสี่ยมันแพงสวยๆ แบบเธอขัดดอกได้ไม่ยากหรอก"

"ไม่ได้หรอกค่ะเสี่ย คือว่าวันนี้ไม่สะดวก"

"สองหมื่นสำหรับคืนนี้ ถือว่าเธอได้เงินและขัดดอกไปในตัว"

คำพูดที่ยั่วยวนชวนให้น้ำรินต้องการที่จะไขว่คว้าเธอจึงตัดสินใจไปหาเสี่ยชัยในคืนนี้ น้ำรินนั่งรถแท็กซี่ไปหาเสี่ยชัย ภายใต้คอนโดหรูที่เธอไม่มีวันได้เข้ามาอยู่ที่นี่ ตอนนี้ฉันกำลังก้าวเข้าไปภายใต้คอนโดหรูนี้ในฐานะผู้หญิงขัดดอกของเสี่ยชัย แม้ว่าภพธรจะคบกับเธอมานานแล้วตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย

แต่ก็ไม่เคยจะยอมให้เงินเธอมากมายที่จะเอามาใช้หนี้ได้ขนาดนั้น ถ้าเธอเป็นหนี้ภพธรก็จะรู้และจะเลิกกับเธอแน่ๆ เพราะเธอไม่ได้ใสสะอาดเหมือนอย่างที่เขาคิด ถ้าไม่ใช่เพราะว่าอีกฝ่ายให้เงินเดือนเธอใช้เดือนละเป็นหมื่นเธอก็คงจะไม่ยอมคบอีกฝ่ายนานถึงขนาดนี้หรอก

"มาแล้วหรอนั่งก่อนสิ เธออาบน้ำมาหรือยัง"

ร่างอวบอ้วนลงพุงของเสี่ยชัยทำให้น้ำรินอยากจะอาเจียน แต่ก็ทำไม่ได้เพราะนี่คือเจ้าหนี้ของเธอ น้ำรินได้แต่กล้ำกลืนฝืนทนเปลื้องผ้าออกจากร่างกายผอมบางของเธอหน้าอกอวบอั๋นปล่อยให้เห็นสัดส่วนที่พอเหมาะ โดยสายตาที่หื่นกระหายของเสี่ยชัยทำให้เธอหน้าแดงขึ้นมาทันที แต่ก็ไม่อาจจะยอมแพ้ในตอนนี้ได้หากเธอกลับไปดอกเงินกู้ที่เธอกู้เอาไว้ก็คงจะแพงขึ้นอีกหลายเท่า แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวก็จะได้เงินและก็ได้ขัดดอกไปในตัวเธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนอกเสียจากการทำแบบนี้

"ถ่างขาออกกว้าง ๆ หน่อยสิฉันมองไม่ถนัดเลย ขยับเข้ามาใกล้ๆ หน่อยสิ"

น้ำรินทำตามอย่างว่าง่ายเพราะกลัวว่าเสี่ยชัยจะเปลี่ยนใจไม่ยอมทำตามคำพูดของเขาที่พูดตกลงกันก่อนหน้านี้ เธอยอมอ้าขาให้กับเขาสำรวจร่องรักของเธออย่างใจเย็น นิ้วอวบอ้วนจ้วงแทงเข้าในรูรักของเธอ ทำเอาเธอสะดุ้งสุดตัว มืออีกข้างก็บีบหน้าอกของเธอเรากับว่ามันเป็นของเล่นนิ่มไว้บีบเล่น เสียงร้องครางดังออกมาเมื่อนิ้วหยาบกร้านและอวบอ้วนนั้นขยับเข้าออกอย่างแรง เหมือนต้องการแกล้งเธอให้ตายไปข้าง 

เสี่ยชัยได้กลิ่นหอมหวานจากร่างกายของหญิงสาวตรงหน้าที่เป็นถึงลูกหนี้เจ้าประจำของเขา รู้ทั้งรู้ว่าดอกเบี้ยมันแพงแต่ก็ยังมากู้เงินหลายล้านเพื่อที่จะปรนเปรอตนเองให้ดูดีในสังคม เสี่ยชัยเห็นผู้หญิงแบบนี้มานักต่อนักแล้วขนาดเงินแค่ไม่กี่หมื่นก็ยังตื่นเต้นจนยอมทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเองมาอ้าขาให้กับเขา ผู้หญิงใจง่ายจะไปทะนุถนอมมันทำไม ยิ่งตักตวงความสุขนี้ให้มากเท่าไหร่นั่นก็ถือว่าเป็นกำไรของเขาแล้ว

"อ๊าาา เสี่ยคะ แรงเกินไปแล้วค่ะ อ่าาา"

"ข้างในเธอรัดนิ้วฉันขนาดนี้ ยังจะบอกว่ามันแรงเกินไปอีกหรอ มานี่สิช่วยใช้ปากของเธออมให้ฉันหน่อยสิ"

ไม่รอให้เธอตอบตกลงเสี่ยชัยก็ดึงเธอให้ลงมานั่งคุกเข่าใช้ปากของเธอแนบชิดกับเป้ากางเกงของเขา ความใหญ่โตที่ดีดขึ้นมาฟาดเข้าที่ปากของเธออย่างจัง ทำเอาเธอถึงกับร้องออกมาอย่างตกใจ ท่อนเนื้อที่แสนใหญ่และอวบอิ่ม ทำไมเธอรู้สึกตื่นตระหนกไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยผ่านสมรภูมิรักกลับภพธรเธอก็เคยมีอะไรกันมาก่อน แต่นาน ๆ ทีเขาจะมาหาเธอครั้ง บางครั้งก็ไม่เต็มอิ่มเพราะเขาต้องกลับไปทำงานต่อหรือไม่งั้นครอบครัวของเขาก็รีบเรียกเขากลับบ้าน ทำให้เธอไม่เคยได้เสร็จสมเหมือนตอนนี้เลยสักนิด 

ท่อนเนื้ออวบใหญ่ถูกยัดเข้าปากของเธอ กลิ่นคาวคลุ้งไปทั่วโพรงปากของเธอแต่เธอก็ต้องอดทนเพื่อเงินและดอกเบี้ยที่จะหายไป ตอนนี้เธอกลายเป็นเพียง sex toy ที่เขาใช้ระบายความใคร่เท่านั้นปากของเธอถูกท่อนเนื้อนั้นกระแทกเข้าออกจนเจ็บปากไปหมด เพียงไม่นานเสี่ยชัยก็หยุดกระแทกปากของเธอ ก่อนที่จะอุ้มเธอลงบนโซฟาราคาแพง ท่อนเนื้ออวบใหญ่ถูกแทรกเข้ามาภายในกายโดยไร้เครื่องป้องกันใดๆ ทั้งสิ้น ร่างกายของเธอสั่นไปหมดก่อนที่มันจะเข้าไปจนสุดทำเอาเธอแทบจะขาดใจตาย

แรงกระแทกเข้าใส่อันมหาศาลทำให้มันเข้าไปจนสุดเธอถึงกับจุกไปทั่วท้อง ภายในกายรัดทอดเนื้ออวบใหญ่นั่นจนคับแน่น เสียงครางอย่างมีความสุขของเสี่ยชัยทำให้เธอรู้ว่าเขาชอบที่เธอทำแบบนี้ให้จริงๆ สะโพกอวบอิ่มของเธอถูกรวบเอาไว้ภายใต้มือใหญ่ก่อนที่จะออกแรงกระแทกใส่เธอไม่ยั้งแรง ร่างของเธอสั่นสะท้านหน้าอกกระเพื่อมเด้งขึ้นลงตามจังหวัดกระแทกของเสี่ยชัย ที่โหมกระหน่ำกระแทกใส่เธอไม่ยั้ง

เสียงครางหวานล้ำจนเขาอดที่จะชิมริมฝีปากอวบอิ่มนั่นไม่ไหว เสี่ยชัยไม่เคยเสียวขนาดนี้มาก่อนร่างกายของเธอช่างดีจริงๆ ผิวกายนวลเนียนนั่นทำให้เขาหลงใหลอย่างบอกไม่ถูก ค่ำคืนนี้ยังคงอีกยาวไกลร่างกายนี้ก็เสียไปตั้งสองหมื่นเขาก็จะเล่นให้ตลอดทั้งคืนให้สาสมกับเงินที่เสียไปเสียหน่อย 

ช่วงระยะเวลาที่แก้วเจ้าจอมกำลังเตรียมตัวจะเป็นเจ้าสาวเธอก็รีบเคลียร์งานของตนเองที่ยังค้างคา งานใหม่ของเธอก็เข้ามาแล้ว เธอตั้งใจว่างานนี้จะเป็นงานที่เธอทำหลังจากแต่งงาน เธอแจ้งกับทางบรรณาธิการเรียบร้อยแล้วว่าเธอจะเริ่มเขียนงานให้ได้หลังจากที่เธอแต่งงานแล้วตอนนั้น ทางบรรณาธิการก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ก็ไม่ได้เร่งนิยายเรื่องนี้ด้วย เพราะมันเป็นนิยายแนวที่เธอไม่ค่อยถนัดนักแต่เธอก็อยากที่จะลองเปลี่ยนอะไรใหม่ๆดูบ้าง

ตั้งแต่ถูกกำหนดแต่งงานภพธรก็จำเป็นที่จะต้องมารับเธอไปดูชุดแต่งงานและเลือกการ์ดงานแต่งงานของพวกเขาทั้งสองคน แม้พวกเขาจะไม่ได้พูดอะไรแต่ก็บ่งบอกว่าพวกเขานั้นห่างเหินกันมาก นั่นก็เป็นเรื่องดีสำหรับเจ้าเจ้าจอมและภพธรเอง สุดท้ายการร่วมมือในครั้งนี้ก็ต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์กันทั้งสิ้น เธอจะไม่ยุ่งเรื่องของเขาและเขาเองก็จะไม่ยุ่งเรื่องของเธอต่างฝ่ายต่างอยู่ ไม่ก้าวก่ายกันนั่นคือข้อตกลงที่พวกเขาแค่กันและกันเอาไว้

"คุณท่านสวัสดีค่ะ"

"เรียกคุณพ่อสิอีกไม่นานเราก็จะเป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว พอเธออาการเป็นอย่างไรบ้าง ค่าใช้จ่ายในการรักษาตัวพอหรือเปล่า"

"เงินพวกนั้นหนูให้คุณพ่อไปจัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ เรื่องนี้ก็ขึ้นอยู่กับเขาว่าอยากจะรักษาหรืออยากจะใช้เงินให้สบายในช่วงบั้นปลายชีวิตค่ะ"

"ฉันรู้มาว่าพ่อของเธอไม่ค่อยเอ็นดูเธอเท่าไหร่ ต่อไปนี้เธอมาเป็นลูกของฉันแล้วอย่าได้เสียใจในเรื่องนี้เลยนะ"

"ค่ะ หนูจะพยายามดูแลคุณภพธรให้ดีที่สุดค่ะ"

"เธอคิดว่าเขาเป็นอย่างไรบ้างในช่วงระยะเวลาที่พวกเธออยู่ใกล้ชิดกัน"

"ก็ดีค่ะ เขาก็ทำได้ดีมากเลยค่ะ"

"ให้เวลาเขาปรับตัวหน่อย ผู้หญิงคนนั้นปั่นหัวเขามาตลอด เธอต้องระวังผู้หญิงที่ชื่อน้ำรินเอาไว้ให้ดี ผู้หญิงคนนี้หน้าเงิน และรักเงินมากที่สุด ฉันสืบมานานแล้วว่าผู้หญิงคนนี้ต้องการเข้ามาหาภพธรก็เพราะเรื่องเงิน ฉันจึงไม่อยากให้ลูกถูกหลอกไปมากกว่านี้"

"หนูทราบค่ะ หนูจะพยายามทำตามคำสัญญาให้ดีที่สุดค่ะ"

"ถ้าเธอไม่ไหวเธอก็บอกฉันได้ เรื่องนี้จะให้เธอรับผิดชอบฝ่ายเดียวก็ไม่ไหว เอาเท่าที่เธอไว้ก็พอ"

"ค่ะคุณพ่อ"

หลังจากที่เธอพูดคุยกับคุณท่านธีรพัฒน์อยู่เกือบครึ่งวันก็ได้เวลาที่เธอจะต้องกลับบ้านแล้ว ไม่รู้ว่าอีกวันพรุ่งนี้พ่อกับแม่ของเธอจะมาร่วมงานแต่งงานในครั้งนี้หรือเปล่า ถ้าไม่มาก็คงจะดีไม่น้อยเธอกลัวว่าพ่อกับแม่จะมาสร้างความเดือดร้อนในงานแต่งงานครั้งนี้มากกว่า ที่จะมาหยุดร่วมแสดงความยินดีกับเธอ

กำหนดการแต่งงานของเธอได้มาถึงแล้ว งานแต่งงานของตระกูลกีรติพัฒน์ ถูกจัดอย่างยิ่งใหญ่สมหน้าตาและฐานะของครอบครัว ภพธรที่สวมชุดเจ้าบ่าวสีขาว ยืนนิ่งราวกับรูปปั้นสีหน้าท่าทางของเขาไม่ได้ยินดีที่จะแต่งงานในครั้งนี้เลย แต่ก็ต้องจำเป็นที่จะมายืนต้อนรับแขกในงานในครั้งนี้ หลังจากต้อนรับแขกเสร็จแล้วเขาก็จะต้องรอเจ้าสาวที่นี่ 

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าพวกเขาตกลงแล้วว่าอีก 3 ปีเขาจะหย่ากัน เขาก็คงจะพาน้ำรินหนีไปแล้วแต่กลัวว่าถ้าเขาหนีไปเงินที่เขามีพ่อก็จะยึดคืน แม้เขาจะทำงานแล้วแต่เขาก็ต้องเบิกจ่ายจากผู้เป็นพ่ออยู่ดี ใคร ๆ ต่างก็รู้ว่าพ่อของเขาทำอะไรเด็ดขาด หากหนีไปจริงๆ เขาก็คงจะพาน้ำรินไปอดตายแน่ๆ เขาจึงไม่เสี่ยงที่จะทำแบบนั้นแค่อีก 3 ปี เขากับน้ำรินก็จะได้อยู่ด้วยกัน

น้ำรินสวมชุดสีขาวลายลูกไม้แต่งตัวเหมือนกับเจ้าสาวมางานแต่งงานไม่มีผิด ช่วงนี้เธอได้รับงานจากเสี่ยชัยมาหลายคืนติดต่อกัน จึงมีเงินอู้ฟู่มากพอสมควร เธอจึงมีชุดดีๆ ใส่มางานแต่งงานในครั้งนี้ แม้ว่าเธอจะไม่ถูกเชิญไปงานแต่งงาน แต่เธอก็จะหน้าด้านมาเพื่อตอกย้ำให้ภพธรรู้ว่าต้องจำคำสัญญาที่ให้ไว้กับเธอให้ดี ต่อให้เธอจะต้องเป็นชู้รักที่ต้องเก็บซ่อนเธอก็ยินดีที่จะทำเพื่ออนาคตที่สดใสและสุขสบายของเธอ

งานแต่งงานถูกจัดอย่างยิ่งใหญ่โดยมีครอบครัวทั้งสองฝ่ายมาร่วมยินดี แต่สีหน้าท่าทางของแก้วกานดากลับไม่พอใจที่พี่สาวได้แต่งงานกับคนที่ดีขนาดนี้ เธอเห็นน้ำรินก็รู้สึกเสียใจและสงสารน้ำรินที่ต้องมาเห็นว่าพี่สาวของเธอมาแย่งคนรักของตัวเองไป แก้วกานดาเดินไปหาของกินอยู่เงียบ ๆ อีกมุมหนึ่ง น้ำรินที่เห็นว่าเธออยู่มุมเงียบๆ เพียงแค่คนเดียวและท่าทางที่แก้วกานดาแสดงออกต่อพี่สาวฝาแฝดนั้นทำให้น้ำริมรู้ว่า แก้วกานดาไม่ชอบพี่สาวของตัวเอง

"เธอชื่อแก้วกานดาใช่ไหม น้องสาวของเจ้าเจ้าจอมเจ้าสาวของคนรักฉัน"

น้ำรินทำท่าทางเข้าไปทักทายน้องสาวของแก้วเจ้าจอม ที่ยืนหลบมุมอยู่อีกฝั่ง เมื่อเห็นว่าน้ำเดินเข้ามาทักทายแก้วกานดาก็รีบขอโทษน้ำรินในทันที

"ฉันต้องขอโทษแทนพี่สาวด้วยนะคะ ถ้าพี่สาวไม่มาแย่งคุณภพธรไปคนที่จะแต่งงานในวันนี้ก็คือคุณ ฉันขอโทษนะคะ"

"เรื่องนี้มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ค่ะ เป็นผู้ใหญ่ที่ตัดสินใจเอง ฉันก็ทำได้เพียงแค่ปล่อยวางมองเขานั้นอยู่ด้วยกันก็พอ"

"เจ้าสาวในวันนี้จะไม่เป็นพี่สาวของฉันเด็ดขาด"

"เธอจะทำอะไร อย่าทำแบบนั้นเลยนะ"

"พี่สาวของฉันมันชอบแย่งของคนอื่นอยู่แล้วค่ะ ฉันจะไม่ทำให้มันสมหวังแน่นอน คุณรอฉันที่นี้นะคะเจ้าสาวจะต้องเป็นคุณแน่นอน"

แก้วกานดาไม่ได้มองเลยว่าน้ำรินนั้นจะย้ายยิ้มออกมาตอนที่เธอเดินจากไป แก้วกานดาเธอเดินเข้าไปในห้องพักของเจ้าสาวที่ตอนนี้กำลังแต่งหน้าทำผมอยู่โดยไม่ทันระวัง แก้วกานดาแอบวางยานอนหลับใส่แก้วน้ำให้กับพี่สาวเพื่อที่จะไม่ได้ออกไปแต่งงานในครั้งนี้อย่างน้อยเธอก็จะได้ช่วยให้น้ำรินกลายเป็นเจ้าสาวในค่ำคืนนี้แทนพี่สาวของเธอ

แก้วเจ้าจอมเห็นแก้วกานดาเดินมาใจก็นึกรู้ทันว่าอีกฝ่ายนั้นจะต้องไม่มาหาเธอทำอะไรอย่างแน่นอน คนไม่ถูกกันทำอะไรก็ต้องระวังตัวเสียก่อน ยาที่ยังตกตะกอนไม่เสร็จทำให้เธอรู้ว่าแก้วน้ำของเธอนั้นไม่สะอาดอย่างที่คิด แก้วเจ้าจอมก็รู้ดีว่าน้องสาวเป็นคนอย่างไรเธอจึงสลับแก้วน้ำของเธอ ตอนที่เธอกำลังแต่งหน้าอยู่แม่ของเธอก็เข้ามาพอดีเพื่อตรวจเช็คว่าเธอนั้นยังคงอยู่หรือเปล่าแม่ก็กลัวว่าเธอจะหนีและก็จะถูกเรียกเอาเงินคืน 

แก้วเจ้าจอมหยิบน้ำที่อยู่ใกล้ๆ ไปให้แม่ของเธอ กินแทนจนหมดแก้ว มันจึงทำให้แม่ของเธอหมดสติไปเพราะถูกลูกสาววางยานอนหลับในแก้วน้ำเปล่า เมื่อแม่เป็นลมหมดสติไปทำให้แก้วกานดาตื่นตระหนกรีบพาแม่ไปส่งโรงพยาบาลในทันที ส่วนแก้วเจ้าจอมจึงได้เข้าไปแต่งงานกับภพธรได้อย่างสบายใจงานแต่งงานในครั้งนี้สิ่งไหนที่ควรจัดการก็ควรจัดการสิ่งใดที่ควรแต่งก็ต้องได้แต่ง เธอจะไม่ยอมให้ใครมาขัดขวางการแต่งงานในครั้งนี้ของเธอได้อีกแล้ว