บทที่ 4 พลาดพลั่ง 18+

ตอนที่ 4 พลาดพลั้ง18+

พิธีการแต่งงานที่แสนจะวุ่นวายได้จบลงแล้วพิธีสุดท้ายที่จะทำนั่นก็คือส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าห้องหอ เนื่องจากแม่ของแก้วเจ้าจอมเข้าโรงพยาบาลอย่างกระทันหันครอบครัวของเธอจึงไปที่นั่นจึงไม่มีใครมาส่งเธอเข้าห้องหอ สุดท้ายซึ่งเป็นเพียงแค่คุณท่านธีรพัฒน์ที่มาส่งเธอกลับภพธรเข้าห้องหอในครั้งนี้ 

"พ่อเป็นตัวแทนของทั้งสองครอบครัวเพื่อมาส่งพวกลูกทั้งส่งลูกทั้งสองเข้าห้องหอ พ่อขอให้ลูกทั้งสองรักกันมั่นคง ถือไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชร อยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า มีเรื่องอะไรก็คุยกันอย่าได้คิดไปเอง ต่อไปพวกลูกคือสามีภรรยากันแล้วต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกันชั่วชีวิต"

คำอวยพรของคุณท่านธีรพัฒน์ทำให้ทั้งสองคนนนั้นรู้ดีว่าท่านอวยพรอย่างใจจริง คุณท่านธีรพัฒน์เป็นกังวลและเป็นห่วงลูกชายเพียงคนเดียวของเขา ทั้งชีวิตนี้เขามีลูกชายเพียงคนเดียวก็อยากจะหาสิ่งที่ดีที่สุดแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าแก้วเจ้าจอมเป็นคนอย่างไร แต่กาลเวลามันต้องพิสูจน์คนได้อย่างแน่นอน ขอเพียงแค่ไม่เหมือนกับน้ำรินแฟนของลูกชายเขาก็พอ 

"ค่ะคุณพ่อ"

"ครับคุณพ่อ"

พวกเขาทั้งสองคนก้มกราบเท้าของคุณท่านธีรพัฒน์ เมื่อพวกเขาสองคนเงยหน้าขึ้นคุณท่านธีรพัฒน์ก็ลูบหัวของทั้งสองคน คุณท่านธีรพัฒน์เดินออกจากห้องหอ มองไปที่ลูกชายที่นั่งอยู่บนเตียงนั่งหน้านิ่งไม่พูดไม่จาอะไร เมื่อเขาออกมาจากห้องแล้วหันไปเห็นแม่บ้านประจำตระกูลกำลังถือเหล้ามงคลมาที่ห้องของลูกชายก็คิดเรื่องนึงออกพอดี

"สายใจมานี้สิ"

คุณท่านธีรพัฒนเรียกสายใจ แม่บ้านของเขา ก่อนจะเอาซองยาสีขาวเทใส่เหล้ามงคลที่ต้องดื่มเอาไปให้ภพธรกับแก้วเจ้าจอมในห้อง สายใจเอาเหล้ามงคลเข้าไปให้ภพธรที่นั่งอยู่ในห้องพวกเขาเห็นว่าใส่ใจเดินแล้วรอบมงคลเข้ามาก็ยกมือไหว้ขอบคุณทันที แก้วเจ้าจอมกำลังเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกายของตัวเองอยู่ วันนี้เธอเหนื่อยมากๆ และตั้งใจว่าจะเข้านอนเร็วสักหน่อย

"เหล้ามงคลค่ะ ป้าอุ่นให้ร้อนแล้วนะคะ ดื่มได้เลยค่ะคุณธร"เธอรีบบอกกับภพธรเรื่องนี้ และเตรียมตัวที่จะออกไปแต่กลับไม่พบแก้วเจ้าจอมอยู่ในห้อง

"ครับป้าสายใจ"

"แล้วคุณเจ้าจอมล่ะค่ะอาบน้ำอยู่หรอคะจะให้ป้าเตรียมเครื่องอาบน้ำให้หรือเปล่าคะ"

"ไม่ต้องหรอกครับในห้องเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้ว แค่อาบน้ำแล้วก็จะเข้าพักผ่อนกันเรียบร้อยแล้วครับ"

"รีบดื่มตอนที่มันอุ่นๆ นะคะ มันจะช่วยให้นอนหลับได้ดีขึ้นค่ะ งั้นป้าไม่กวนแล้วนะคะป้าไปก่อนนะคะคุณธร"

"ครับป้า ป้าเองก็ไปพักผ่อนได้แล้วนะครับ"

"ค่ะ ฝันดีนะคะ"

"ขอบคุณครับ"

สายใจออกไปแล้วมีเพียงแค่ภพธรกำลังนั่งมองแก้วเหล้ามงคลที่วางอยู่ตรงหน้านี้ ใจของเขาก็ขอภาวนาขอให้มันกินแล้วหลับสบายอย่างที่ป้าสายใจพูดก็พอ ภพธรดื่มเข้าไปโดยไม่ได้คิดอะไรมากมายนัก เมื่อเล่าไหลลงคอไปแล้วก็ทำให้รู้สึกอุ่นที่ท้องอย่างน่าประหลาด นอกเสียจากไม่หยุดร้อนแล้วยังเพิ่มทวีความรุนแรงมากขึ้นไปอีกแกจองออกจากห้องน้ำพอดีเขาจึงได้ลุกขึ้นรีบไปคว้าผ้าขนหนูออกมาแล้วรีบไปอาบน้ำเพื่อให้ตัวเองคลายความร้อนที่อยู่ภายใน

"เหล้ามงคลนี้ฉันต้องดื่มด้วยไหมคะ"

"ป้าใส่ใจเอามาให้ งานแต่งงานก็ต้องดื่มเหล้ามงคลหรือไปเถอะจะได้นอนหลับสบาย"

เสียงของภพธรไม่ค่อยดีนัก แต่ก็ฝืนที่จะพูดออกมาเขารีบอาบน้ำชำระร่างกายให้เสร็จ เพื่อที่จะได้ไปนอนสักที แก้วเจ้าจอมที่นั่งอยู่ข้างนอกก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ แต่ก็คงไม่มีใครมาวางยาเหมือนในละครหรอกล่ะมั้ง แก้วเจ้าจอมยกขึ้นดื่มรวดเดียวหมดจอกก่อนที่จะวางมันไว้ที่เดิม เธอมุดเข้าไปในผ้าห่มตั้งใจว่าจะนอนแต่ผ่านไปถึง 5 นาทีก็รู้สึกร้อนขึ้นมา ภพธรออกมาในสภาพที่ผ้าขนหนูยังพันรอบกายท่อนล่าง ผิวขาวนวลเนียนของเขากลับขึ้นสีแดงเหมือนกับคนเมา หน้าของเขาแดงมากจนทำให้แก้วเจ้าจอมรู้สึกว่ามันแปลกๆจริงๆ

"คุณเป็นอะไรคะ"

"ผมรู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย คงจะเป็นเพราะดื่มเหล้าไปก็เลยร้อน นอนเถอะมันดึกมากแล้ว"

ภพธรเดินไปเลือกชุดนอนขาสั้นเพราะรู้สึกว่าตัวเองร้อนจึงใส่แค่นั้น เมื่อแต่งตัวเสร็จแล้วเขาก็มุดเข้าไปในผ้าห่ม กลิ่นหอมจางๆ อยู่บนตัวของแก้วเจ้าจอมทำให้ภพธรรู้สึกร้อนวูบวาบในท้องไม่หยุด เขาจึงนึกขึ้นได้ว่าตนเองดื่มเหล้าไปคงจะเป็นเพราะพ่อเขาวางยาเขาแน่ๆ ทำให้เขารู้สึกว่าพ่อทำเกินไปแล้วจริงๆ 

"เธอดื่มเหล้าแล้วหรอ"

"ค่ะดื่มแล้วก็รู้สึกร้อนแปลกๆ"

"เรา..."

"คุณเบียดเข้ามาทำไมคะ"

เธอพยายามที่จะดันตัวของภพธรออก แต่เขาก็ไม่ยอมออกเสียที ยิ่งดันมากเท่าไหร่เจ้าตัวก็ยิ่งเข้ามาใกล้เขาสวมกอดเธอเอาไว้เธอที่นอนหันหลังอยู่เขาก็เข้ามาประกบด้านหลังของเธอกอดเธอเอาไว้ แม้ว่าจะแต่งงานกันเพราะสัญญา แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้เป็นคนบอกเองไม่ใช่หรอว่าจะไม่มีการทำเรื่องแบบนั้นด้วยกัน แก้วเจ้าจอมพยายามดันตัวออกแต่เขายิ่งเขามาใกล้มากขึ้นไปอีก

มือหนาไล่มือขึ้นไปปดเปลื้องอาภรณ์ที่เธอสวมใส่รั้งกายของเธอเข้ามาแนบชิดให้แนบแน่นขึ้นกว่าเดิม เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ยังคงดังออกมาแผ่วเบา ภพธรยืนหน้าเข้าไปใกล้ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะประกบจูบที่ริมฝีปากของเธอรสสัมผัสที่ดูร้อนแรงและควบคุมตัวเองไม่ได้ทำให้แก้วเจ้าจอมแทบจะตายอยู่แล้ว 

เธอลุ่มหลงรสสัมผัสที่ภพธรมอบให้กับเธออาภรณ์ที่เธอสวมใส่ถูกถอดออกไปจนหมดเหลือเพียงแค่ร่างกายที่เปลือยเปล่าฝ่ามือของเขาลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังขาวเนียน ปากของเขายังคงประกบจูบเธอไม่ห่างเรียวลิ้นของเขาสอดใส่เข้าไปกวาดชิมรสหวานสัมผัสที่ปลายลิ้นของเธอรสจูบที่เธอได้รับแทบจะทำให้เธอหายใจไม่ออกเมื่อเขาถอนริมฝีปากออกเธอก็พยายามกอบโกยเอาอากาศเข้าปอดเสียเต็มที่

ภพธรไม่ได้ปล่อยให้เธอมีโอกาสได้ตั้งสติอะไรมากมายนักเขายื่นหน้าเข้าไปบุตรจูบขยี้ริมฝีปากของเธออย่างดุดันและไม่ได้คิดถนอมเธอเลยแม้แต่น้อยเขารั้งร่างบางของเธอให้เข้ามาประชิดแนบแน่นมากกว่าเดิมร่างกายของเขาในตอนนี้ไร้ซึ่งอาภรณ์ของกาย รูปร่างที่สมส่วนมัดกล้ามที่ทำให้เธออยากจะยื่นมือไปลูบไล้มือของเขาวางที่หน้าอกของเธอบีบเค้นจนทำเอาเธอรู้สึกเจ็บแต่เพราะฤทธิ์ของยาทำให้เธอรู้สึกวูบวาบในท้องจนเผลอตัวครวญครางออกมาอย่างลืมตัว

 มือของเขาลูบไล้ไปที่หน้าท้องไล่ลงมาจนถึงช่องทางรักของเธอ เขาค่อยๆสอดนิ้วเข้าไปทำเอาเธอเจ็บจนดิ้นหนีพยายามที่จะดันตัวออกไป แต่นิ้วของเขากลับทำหน้าที่ได้เป็นอย่างดี ร่างกายของแก้วเจ้าจอมสั่นสะท้านรู้สึกทั้งเจ็บและรู้สึกแปลก ๆ ไปทั่วท้องน้อยของเธอ ภพธรรู้ว่าแก้วเจ้าจอมไม่ไหวแล้วจึงได้ถอดนิ้วออกมาในความรู้สึกนึกคิดตอนนั้นของเขาไม่ได้มีถุงยางอยู่ในหัวเลย

ภพธรจับขาเรียวสวยนั่นขึ้นพาดบ่าก่อนที่เขาจะสอดใส่ตัวตนของเขาที่แข็งจนปวดไปหมดแล้ว สอดใส่เข้าไปช้า ๆ แม้ว่าเธอพยายามจะดิ้นหนีเพราะความเจ็บ แต่เขาก็ต้องทนถึงความขัดแน่นในช่องทางรักของเธอเช่นกัน 

"เจ็บ! คุณธร อื้อ!"

"อดทนหน่อย อึก!"

เขาหลุดครางออกมา ภพธรถอดตัวตนของเขาแล้วกระแทกเข้าไปใหม่จนสุด ทำเอาแก้วเจ้าจอมถึงกับเจ็บปวดกับการกระทำของเขา เธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์การที่เธอถูกทำแบบนี้ก็เหมือนกับร่างกายท่อนล่างของเธอถูกฉีกขาดเป็นชิ้นๆ เหงื่อของเธอผุดไปตามใบหน้า จนเปียกผมไปหมด

เมื่อภพธรเห็นว่าแก้วเจ้าจอมร้องไห้ออกมา เขาก็ค่อย ๆ จูบซับหยาดน้ำตาของเธอและค่อยๆ ผ่อนแรงของตัวเองลง พร้อมกับพรมจูบไปทั่วเรือนกาย มือหนาก็กระชับหน้าอกของเธอเพื่อทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย เมื่อร่างกายของเธอถูกกระตุ้นอย่างหนักทำให้เธอเผลอไผลไปกับสัมผัสของเขาจนลืมตัว 

ภพธรแทบจะทนไม่ไหวขยับกายเข้าใส่ร่างกายของแก้วเจ้าจอมอย่างหนัก เธอพยายามเคลื่อนสะโพกนี้เป็นระยะด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย แต่กระนั้นมือของเขาก็ยังรั้งสะโพกของเธอเอาไว้แน่น ความต้องการไต่ระดับขึ้นมาอย่างหนัก จนสุดท้ายภพธรก็ปลดปล่อยความต้องการตนเองออกมาจนหมด 

ร่างกายหอบสั่นของเขายังไม่หยุดความต้องการของตนเอง แม้ว่าจะปลดปล่อยความต้องการของตนเองออกมาแล้ว แต่กระนั้นก็ยังคงต้องการร่างกายของเธออยู่ดี

ภพธรเปลี่ยนท่าทางใหม่ยกขาสวยเรียวยาวของเธอพาดบ่าแล้วก็ค่อยขยับตัวเคลื่อนเข้าหาอีกครั้งในช่วงวินาทีนั้นอุณหภูมิในร่างกายของเขาก็เพิ่มมากขึ้นจนแทบจะควบคุมตนเองไม่อยู่ร่างกายที่ร้อนดั่งไฟเผาทำให้เขาและเธอต่างก็อดเดียวกันเสพสมร่างกายของกันและกันจนกว่าไฟรักจะหมดลง

กว่าไฟรักที่เผาผลาญพวกเขาทั้งคู่จะมอดดับลงร่างกายของแก้วเจ้าจอมก็รู้สึกปวดชาไปหมดแม้ว่าเขาจะไม่ได้ชอบเธอ แต่ในฐานะที่เป็นสามีภรรยากันภพธรสอดมือเข้าไปใต้ขาของเธอแล้วอุ้มเธอขึ้นมาพาเธอไปชำระร่างกายและกลับมานอนพัก ดวงใจที่แตกสลายหลังจากที่ตนเองพลาดพลั้งไปเมื่อคืนทำให้แก้วเจ้าจอมรู้สึกเสียใจที่ตนเองนั้นพลาดกับสิ่งนี้ 

เธอจะจดจำเอาไว้ว่าเธอนั้นไม่ควรที่จะไว้ใจใครเลยในบ้านหลังนี้ ด้วยความเหนื่อยอ่อนแก้วเจ้าจอมค่อยๆ หลับตาลงอย่างช้าๆ หางตาของเธอยังคงเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาเธอนอนพลิกตัวหันหลังให้กับภพธรโดยไม่ได้สนใจว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร เมื่อเห็นว่าเธอกำลังนอนหันหลังให้กับเขา ในใจของเธอก็ภาวนาให้ถึงเช้าวันพรุ่งนี้เร็วๆ ขอให้คืนนี้เป็นเพียงแค่ความฝันตื่นหนึ่งเท่านั้น อย่าให้มันเป็นความจริงเลยเธอได้แต่ภาวนาอยู่ในใจก่อนที่จะค่อยๆ หลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน