บทที่ 6 เริ่มต้นชีวิตคู่

ตอนที่ 6 เริ่มต้นชีวิตคู่

ชีวิตหลังการแต่งงานของแก้วเจ้าจอมไม่ได้สวยหรูอย่างที่ใครๆ คิด สามีไม่รักไม่พอแม่สามียังกลายเป็นอดีตคู่สำคัญของเธออีกต่างหาก ยังดีที่พ่อสามียังเป็นคนที่มีความสามารถและแยกแยะเรื่องราวในบ้านได้เป็นอย่างดี เธอก็วางใจแก้วเจ้าจอมถูกย้ายไปเรือนแยกด้านหลัง ที่บ้านหลังนั้นแม้จะไม่ใหญ่เท่าคฤหาสน์ด้านหน้าแต่ก็ยังอยู่อย่างสุขสบาย คุณท่านธีรพัฒน์พอสามีของเธอมอบคนรับใช้ให้กับเธอมา 3 คนคอยดูแลทุกอย่างในบ้านหลังนี้ 

ไม่ว่าจะเป็นคนสวนอย่างลุงมั่น พี่อายุ 55 ปีใกล้จะเกษียณเต็มทนแต่ก็เป็นคนวัยกลางคนที่ทำงานขยันขันแข็งคนหนึ่งเขาได้รับหน้าที่คอยไปรับไปส่งเธอในช่วงที่เธอต้องการที่จะออกไปข้างนอก

แม่บ้านอย่างป้าสุนีย์ ปีนี้อายุ 58 ปีเป็นแม่บ้านที่ใจดีและยังเป็นพี่น้องกับป้าสายใจของเรือนหลังใหญ่ เธอมีฝีมือการทำอาหารที่ดีพวกอาหารการกินและบ้านหลังนี้ป้าสุนีย์ก็เป็นคนคอยดูแลจัดการทั้งหมดเอง บางครั้งก็มีเด็กรุ่นลูกรุ่นหลานมาช่วยทำความสะอาดบ้างเป็นบางครั้ง

และแม่บ้านอีกคนชื่อน้องรุ้งปีนี้อายุ 20 ปี ไม่ได้เรียนมหาลัย เธอเรียนจบแค่ม.ปลายโรงเรียนธรรมดาเท่านั้นเพราะไม่อยากที่จะเป็นภาระของแม่กับพ่อเจ้าตัวจึงมาทำงานที่นี่เพื่อหาเงินไปเลี้ยงครอบครัวที่อยู่ต่างจังหวัด พวกเขาทั้ง 3 คนถูกคัดเลือกมาเป็นอย่างดีให้มาคอยดูแลเธอในช่วงที่เธออยู่ที่นี่ตลอด 3 ปีนี้ 

ยังดีที่พวกท่านทั้ง 3 คนเป็นคนดี อ่อนโยน ไม่เหมือนกับพวกคนรับใช้ในหนัง ที่พวกเขาจะต้องเลียแข้งเลียขาแก่งแย่งชิงดีกัน เพื่อให้เป็นที่โปรดปรานของเจ้านาย 

"คุณผู้หญิงคะอาหารเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ"ป้าสุนีย์พูดขึ้นทำให้แก้วเจ้าจอมหันไปมองป้าสุนีย์ที่ยืนอยู่ไม่ห่าง ดูท่าทางของป้าสุนีย์แล้วก็รู้ว่าบ้านคนนี้ต้องการที่จะพูดถึงอะไร

"ทานข้าวเถอะค่ะ คุณลุงกับคุณป้าแล้วก็น้องรุ้งมากินข้าวด้วยกันนะคะ วันนี้คุณภพธรทำงานไม่กลับมาหรอกค่ะ ถึงกลับมาก็จะอยู่บ้านใหญ่คงจะไม่มาที่นี่หรอก มาทานข้าวด้วยกันนะคะ"

แก้วเจ้าจอมเอ่ยชวนคนของตัวเองมากินข้าวด้วยกัน แก้วเจ้าจอมไม่ได้เกิดมาเป็นคนรวยมาตั้งแต่เกิดเธอจึงไม่ได้มีนิสัยที่ชอบเหยียดคนที่มีสถานะต่ำกว่าเธอเองก็เป็นลูกกรรมกรก่อสร้างมาก่อนแม้จะใช้ชีวิตที่ไม่ได้ทำงานหนักหลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน แต่เธอก็รู้ว่าเงินทุกบาททุกสตางค์มันหายากและลำบากมากขนาดไหน 

การที่จะมาเป็นแม่บ้านหรือคนขับรถใครก็ล้วนแล้วแต่ต้องฟังคำสั่งเจ้านาย ถ้าเจอเจ้านายดีก็ดีไป แต่ถ้าเกิดเจอเจ้านายที่แย่ พวกเขาก็ต้องได้รับความไม่เป็นธรรมอยู่หลายอย่าง ซึ่งเธอจะไม่ยอมเป็นคนแบบนั้นอย่างแน่นอน

"มันจะดีหรอคะนี่มันโต๊ะอาหารของคุณผู้หญิงนะคะ จะให้ป้านั่งด้วยได้ยังไงคะไม่ดีค่ะเดี๋ยวปลาจะไปกินในครัวพร้อมกันกับทุกคนเองค่ะ"

"อาหารเยอะขนาดนี้จะให้จอมกินคนเดียวได้ยังไงคะ จอมไม่ได้เป็นนักกินจุนะคะ มากินด้วยกันเถอะ"

"ป้าสุนีย์อาหารพร้อมหรือยัง"

สิ่งที่ไม่คาดคิดที่สุดในมื้ออาหารนี้นั่นก็คือภพธรปรากฏตัวขึ้น หลังจากที่เธอย้ายออกมาจากบ้านใหญ่ได้ 2-3 วัน ไม่คิดว่าเขาจะมากินข้าวที่บ้านหลังนี้ ปกติเขาก็จะอ้างว่าทำงานและนอนที่บริษัทซะส่วนใหญ่ แม้ว่าเธอจะรู้ว่าเขานั้นอาจจะไปพบกับน้ำรินแฟนเก่าของเขา ซึ่งเธอก็ไม่ได้ว่าอะไรมันเป็นเรื่องของพวกเขาทั้งสองคน เธอไม่กล้าที่จะพูดอะไรมากมายนักเพราะนี่มันคือข้อตกลงที่พวกเขาคุยกันก่อนหน้านี้แล้ว

"คุณธรจะกินข้าวที่นี่ใช่ไหมคะป้าจะไปตักข้าวให้ค่ะ"

"ใช่ครับ ป้าสุนีย์กับรุ้งช่วยไปขนกระเป๋า 2-3 ใบที่วางอยู่ด้านนอกเข้าไปเก็บด้านบนที่ห้องของคุณแก้วเจ้าจอมด้วยนะครับ ต่อไปผมจะมาพักอยู่ที่บ้านหลังนี้"

"ค่ะคุณธร"

ภพธรไม่ได้เอ่ยทักทายภรรยาของตนเองเลยสักคำ หลังจากที่เขาทำงานมาเหน็ดเหนื่อยตลอดทั้งอาทิตย์วันนี้เขาก็ได้ฤกษ์งามยามดี กลับมาพักผ่อนที่บ้านเสียหน่อยอยู่ที่บ้านใหญ่พ่อกับแม่ก็เอาแต่ทะเลาะกัน เขาเบื่อจึงอยากจะออกมาอยู่ที่นี่ พ่อของเขาเป็นคนบอกเองว่าแก้วเจ้าจอมพักอาศัยอยู่ที่นี่หลังจากที่ภพธรไปทำงานที่บริษัท อีกนัยยะหนึ่งคือพ่อของเขาต้องการให้เขาอยู่กับแก้วเจ้าจอมเพื่อที่จะได้ทายาทสืบสกุลต่อไป 

"ทานอาหารเถอะค่ะ พวกป้าไม่ต้องเฝ้าหรอกค่ะเดี๋ยวถ้ากินข้าวเสร็จแล้วเดี๋ยวจอมจะเรียกทุกคนเอง"

"ได้ค่ะคุณผู้หญิง"

"ให้ป้าสุนีย์เรียกคุณผู้หญิงเลยหรอ"

ภพธรถามแก้วเจ้าจอมขึ้นมา เธอเองก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่ก็ไม่ได้ยอมรับ เพราะคำพูดนี้เป็นป้าสุนีย์เป็นคนพูดเองฉันไม่ได้บีบบังคับอะไรป้าสุนีย์เลยสักคำ

"ไม่ตอบนี่แสดงว่ายอมรับ"

"ถ้าคุณมาเพื่อที่จะหาเรื่อง คุณกลับไปนอนบ้านใหญ่เถอะช่วงชีวิตที่ไม่มีคุณมานอนที่บ้านด้วยโคตรรู้สึกดีเลยค่ะ"

"คงจะยากพ่อของฉันต้องการให้ฉันอยู่กับเธอ ฉันปฏิเสธไม่ได้อีกอยากจะไม่อยากอยู่บ้านใหญ่รำคาญพ่อกับแม่ที่ชอบมาบงการชีวิตของฉัน ฉันอยู่ที่นี่ขอร้องอย่าให้เธอมาบงการชีวิตของฉันอีกเลย"

"ฉันไม่ใช่เจ้าชีวิตของใครนะคะคุณภพธร คุณอยากจะทำอะไรก็ต้องสบายของคุณเถอะค่ะ รีบกินข้าวเถอะคุณกลับมาจากที่ทำงานเหนื่อยๆ จะได้ไปอาบน้ำจะได้พักผ่อนเสียที"

หลังจากจบบทสนทนากับภพธรเรียบร้อยแล้วแก้วเจ้าจอมก็ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวให้เรียบร้อย ปลาสุณีและรุ้งขนกระเป๋า 3 ใบขึ้นไปเก็บไว้บนห้องพร้อมกับจัดการเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ของภพธรจนเสร็จสรรพ โดยที่ไม่ต้องให้เจ้านายบอกอีกเลยเป็นคนงานที่รู้งานอยู่พอสมควร แก้วเจ้าจอมมองเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้อีกฝั่งของอีกคนก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เสื้อผ้าของเธอรวมๆแล้วไม่ถึงสองหมื่นเลยด้วยซ้ำ 

แต่ของเขาน่าจะเป็นหลักแสนหลักล้านพอสมควรยิ่งพวกเครื่องสำอาง ครีมบำรุงผิว อุปกรณ์บำรุงผิวพวกนี้ก็มีมาเยอะกว่าของเธออีก ราคาน่าจะไม่เบาเลย

"มองอะไรอยู่อยากจะได้ของพวกนี้หรอ"

"คุณซื้อของบำรุงผิวพวกนี้เยอะขนาดนี้เลยหรอคะบางอันก็ยังไม่ได้แกะใช้เลยด้วยซ้ำ"

"ของฉันมีแค่ 5 กระปุกนอกนั้นเป็นของเธอฉันไปทำงานที่ต่างจังหวัดมาและก็เคลียร์งานที่บริษัทไม่ได้มาหาเธอตั้งหลายวัน ของพวกนี้จะไปซื้อมาเพื่อที่จะให้เธอโดยเฉพาะ"

"ฝนคงจะไม่ตกใช่ไหมคะ"

"ก็แล้วแต่เธอจะคิดยังไงเธอก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียของฉันถ้าฉันไม่ดูแลเธอแล้วใครจะดูแล พรุ่งนี้ฉันจะไปหาน้ำริน..."

"ตามสบายเถอะค่ะไปอาบน้ำเถอะจะได้เข้านอน"

แก้วจอมไม่ได้หึงหวงอะไรภพธรเลยแม้แต่น้อย อย่างไรพวกเขาก็อยู่ด้วยกันด้วยการตกลงแต่งงานกันเท่านั้นไม่ได้มีส่วนใดที่จะต้องมาคิดอะไรขนาดนั้น ความรู้สึกย่อมไม่มีเลยสักนิด เรื่องที่คุณท่านธีรพัฒน์เป็นกังวลเธอเองก็รู้สึกว่าเป็นกังวลแทนเหมือนกันเพราะน้ำรินก็ไม่ได้เป็นผู้หญิงที่ดูอ่อนโยนอะไร และยิ่งรู้ว่าเขาแต่งงานก็ไม่ควรที่จะเข้ามาเป็นมือที่สามแม้ว่าเธอจะเป็นคนมาทีหลังก็ช่างแต่เธอได้แต่งงานแล้วจดทะเบียนสมรส ถ้าเป็นผู้หญิงดี ๆ คนอื่น เขาก็คงจะไม่ยอมที่จะถูกมองว่าเป็นชู้รักอย่างแน่นอน แต่ความรักก็ห้ามกันไม่ได้เธอเองก็ไม่สามารถที่จะไปห้ามน้ำรินไม่ให้มายุ่งเกี่ยวกับสามีตนเองเพราะอย่างไรพวกเขาก็คบหากันมานานแล้วเลยเถิดกันมาหลายต่อหลายครั้งเธอมาทีหลังก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรก็ขอให้น้ำรินตัดใจไปเองก็พอแล้ว

แก้วเจ้าจอมเป็นภรรยาที่ดีทุกระเบียบนิ้ว เธอตื่นเช้ามาเตรียมอาหาร เตรียมชุดที่จะให้ภพธรไปทำงาน และยังเตรียมกระเป๋าที่เขาต้องใช้ไปทำงานมาอย่างดี ทุกอย่างอยู่ในสายตาของคุณท่านธีรพัฒน์แม้จะไม่เข้าไปก้าวก่ายในเรือนเลยของลูกชายและลูกสะใภ้ แต่เขาก็คอยให้คนคอยจับตาดูและช่วยเหลืออยู่ตลอดการกระทำของแกจองที่มีต่อภพธร เป็นเรื่องปกติของสามีภรรยาทั่วไป หลังจากที่ภพธรกินข้าวจะเสร็จเรียบร้อยเธอก็มาส่งภพธรที่รถ 

เมื่อสามีออกไปทำงานเธอก็กลับมาที่บ้านและนั่งเขียนงานตามปกติเป็นชีวิตปกติประจำวันของเธอ สายตาของเธอจับจ้องไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ มือของเธอก็บรรจงเขียนนิยายที่ทางสำนักพิมพ์มอบหมายให้กับเธอ แก้วเจ้าจอมทำงานไปเกือบครึ่งวันก็พักทานอาหาร ช่วงบ่ายก็เริ่มทำสวน ปลูกดอกไม้ ปลูกผักเอาไว้กิน เป็นวิถีชีวิตของเธออยู่แล้ว เมื่อมองนาฬิกาก็พบว่ามันเริ่มเย็นแล้วจึงได้ให้ป้าสุนีย์ช่วยเตรียมอาหารเย็นให้กับคุณภพธรและเธอ 

"คุณเจ้าจอมนี้เก่งมากเลยนะคะอดทนกับคุณภพธรได้ดีมากเหลือเกิน ปกติคุณภพธรกินอาหารยากมากแพ้อาหารเยอะมากพอสมควรค่ะ แต่เท่าที่เห็นคุณเจ้าจอมเลือกอาหารที่คุณภพธรชอบเยอะเลยนะคะ"

"ก็ไม่อยากให้เขากินแล้วไม่สบายนะคะก็เลยลิสรายการอาหารที่เขาชอบและเขาสามารถกินได้อย่างน้อยก็ไม่ต้องป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาลนะคะ"

"คุณเจ้าจอมอยู่ที่นี่เป็นยังไงบ้างคะ อยู่แล้วมีความสุขหรือเปล่า"

"อยู่ที่ไหนก็เหมือนกันค่ะไม่แตกต่างกันเลย จอมรู้นะคะว่าที่จอมมาอยู่ตรงนี้เป็นเพราะคำสัญญาที่ให้เอาไว้กับคุณท่าน เรื่องความรักของจอมและคุณภพธรมันก็ไม่ได้มีอะไรไปมากกว่าการที่เป็นสามีภรรยากันในนามเลยแม้แต่นิดเดียว จอมจึงอยากเป็นภรรยาที่ดีเท่านั้นเองค่ะ"

"ป้าไม่อยากจะพูดมากหรอกนะคะ แต่คุณเจ้าจอมเป็นคนดีมากจริงๆ ค่ะ ไม่รังเกียจพวกป้าใช้ชีวิตได้เรียบง่ายมาก ผิดจากคุณน้ำรินเธอคบกับคนภพธรมาตั้งแต่มหา'ลัย แต่กลับตั้งแง่รังเกียจคนใช้ในบ้านทุกคนเลยค่ะ มองพวกเราเป็นแค่คนชั้นต่ำ"

"ขนาดคุณท่านธีรพัฒน์เป็นเจ้านายของพวกเรายังมองว่าพวกเราเป็นคนในครอบครัว ขนาดคุณหญิงสิรินคุณหญิงยังมองพวกเราเป็นครอบครัวไม่เคยจิกหัวด่าเลยสักครั้งเดียว แต่ก่อนน้องรุ้งเพิ่งเข้ามาทำงานใหม่ด้วยความซวยของน้องรุ้งทำให้คุณน้ำรินไม่พอใจจนถึงขั้นทำร้ายร่างกายและถูกส่งมาดูแลเรือนหลังเล็กด้านหลังนี้เองค่ะ"

"ต่อไปไม่มีใครมารังแกคนในบ้านของพวกเราแล้วนะคะ คุณน้ำรินก็คงจะไม่กล้าที่จะเข้ามาในบ้านหลังนี้ในฐานะคนรักของคุณภพธรหรอกค่ะ อย่างไรก็มีฉันเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายคอยกันท่าอยู่ที่นี่ เธอก็คงไม่กล้าที่จะมาจริง ๆ หรอกค่ะ"

"ขอให้เป็นอย่างนั้นค่ะ พอดีเมื่อกี้ป้าได้รับสายจากคุณภพธรบอกว่า คุณเขาจะไม่กลับมาที่บ้านเพราะต้องไปดูงานที่ต่างจังหวัดค่ะ เมื่อช่วงบ่ายตอนที่คุณเจ้าจอมทำสวนเลขาของคุณภพธรก็มาเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้วค่ะ เมื่อกี้คุณปุ๊กธรก็โทรมาแจ้งเรื่องนี้ให้ป้าทราบเพื่อให้มาบอกคุณเจ้าจอมค่ะ"

"โอเคค่ะ"

แก้วเจ้าจอมรับทราบถึงเรื่องนี้และเธอก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่การไปโรงงานที่ต่างจังหวัด สองคนนั้นก็คงจะแอบไปคบกันนั่นแหละเธอก็ไม่ได้ว่าอะไรปล่อยให้พวกเขาทำผิดศีลธรรมไปเถอะ ต่อให้เธอมาทีหลังแต่เธอก็เป็นภรรยาในนามเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายหากพวกเขาอยากจะคบหาดูใจกันจริงๆ ก็ให้พวกเขาแอบเข้าไปอย่างนั้นแหละสักวันบาปกรรมก็จะตามสนองพวกเขาเอง แก้วเจ้าจอมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและลงมากินข้าวพร้อมกับป้าสุนีย์ ลุงมั่นและน้องรุ้ง ที่วันนี้ได้นั่งโต๊ะใหญ่กินข้าวร่วมกันกับเธอ เธอรู้สึกว่ามีความสุขมากกว่าการไปกินข้าวกับภพธรมาก อย่างน้อยพวกเขาก็มีเรื่องสนุกที่จะคุยกันไม่เหมือนกับภพธรที่น่าบึ้งตึงทุกครั้งที่กินข้าวกับเธอพูดแล้วขนลุกขึ้นมาเลยทีเดียว