บทที่ 17 หาใช่คนไร้ประโยชน์

บทที่ 17

หาใช่คนไร้ประโยชน์

“เหตุใดกลับมาช้านัก แล้วผักขายหมดหรือไม่”

ชายชราที่นั่งรออยู่บนรถเข็นรีบเอ่ยถามขึ้นทันทีที่บุตรชายและบรรดาหลาน ๆ ได้ลงมาจากเกวียนกันเรียบร้อยดีแล้ว

“ขายหมดตั้งแต่ยังตั้งแผงไม่ถึงชั่วยามดีเลยขอรับ ที่กลับกันมาช้าก็เพราะข้าไปคุยเรื่องสัญญาว่าจ้างปลูกบ้านกับเว่ยหนานมา” ท่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ