บทที่ 24 สูญสลาย

บทที่ 24 

สูญสลาย

“แสดงว่าข้ายังพอมีเวลา ต่อไปข้าจะตั้งใจฝึกฝนกว่าเดิม แต่การ...”

เสียงของลู่เสียนแผ่วเบาลงเรื่อย ๆ  ก่อนที่ภาพตรงหน้าของลู่ซือจะเปลี่ยนไปจากเดิม รอบกายของเด็กหญิงบัดนี้กลับกลายเป็นป่าทึบสีเขียวขจีไปเสียแล้วและที่ยิ่งไปกว่านั้นในยามนี้นางไม่สามารถบังคับสายตาของตนเองให้หันไปมองตามที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ