บทที่ 147 EP 139.2

เสียงแอร์ดังหึ่งๆ แทรกผ่านความเงียบ ราฟาเอลแค่นหัวเราะในลำคอ ฟังดูแหบแห้งเหมือนคนหมดแรง ชายหนุ่มค่อยๆ ดึงมือที่ค้างไว้ในอากาศกลับมากำแน่นจนเจ็บฝ่ามือ

"คนโง่ที่ยอมหลับหูหลับตา....." เขาพูดน้ำเสียงสั่นพร่า คล้ายประชดแต่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด 

"และโง่พอที่จะรอฟังคำพูดไม่กี่คำจากปากเธอ ทั้งที่เธอเห็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ