บทที่ 54 EP 52 ฝังไมโครชิพ

EP 52

ฝังไมโครชิพ

…………………

“ฮึก.....อึก”

ท่ามกลางความเงียบสงบในห้องมืดมิดไร้แสงไฟที่ถูกคุมขังเอาไว้ มีเพียงเสียงสะอื้นเบา ๆ ของฉันเท่านั้นที่ยังคงคลอเคล้าราวกับเสียงดนตรีที่แสนเศร้าโศก น้ำตาใสไหลนองเป็นสายราวกับไม่มีวันแห้งเหือด และในขณะที่กำลังจมดิ่งอยู่ในความเศร้าหมองถึงขีดสุด จู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ