บทที่ 30 บทพิเศษ

เสียงประตูห้องชมรมกระแทกดังปัง

“ไอ้เชี่ยคิน มึงเอารายงานกูไปไหน!”

เสียงของเรนดังลั่นจนคนทั้งชั้นหันมามอง

ส่วนคนโดนด่ากลับนั่งไขว่ห้างอยู่บนโต๊ะเรียนอย่างสบายใจ ปากคาบอมยิ้ม มือเล่นโทรศัพท์ไม่สนโลก

“พูดเพราะ ๆ สิครับ”

“เดี๋ยวก็คืน”

เรนแทบอยากเอาเก้าอี้ฟาดหน้าเขา

คินเป็นเพื่อนเธอมาตั้งแต่ม.ปลาย

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ