บทที่ 15 นางร้าย : 15

“ช่างเป็นสตรีที่น่าสงสาร บิดาเป็นถึงราชครูมือขวาของฝ่าบาท แถมยังเป็นว่าที่พ่อตาขององค์ชายใหญ่ แต่กลับไม่ช่วยแก้ตัว ผ่อนผันโทษ เจ้านี่ช่างเป็นลูกชังองราชครูจริง ๆ”

รั่วอิงเหยาได้ฟังคำเหน็บแนมนั้นถึงกับกำกระโปรงแน่นด้วยความหมั่นไส้น้ำเสียงแะท่าทียียวนซ้ำเติมคนล้มของหลัวฉางเฟิง

“ซื่อจื่อสงสารอิงเหยาห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ