บทที่ 24 คำกล่าวหาต่อหน้าทุกคน

เช้าวันรุ่งขึ้น

แสงแดดส่องกระทบผิวน้ำจนเป็นประกาย เรือสำราญยังคงลอยอยู่กลางทะเล บรรยากาศรอบตัวดูสดใส ต่างจากหัวใจของพิมพ์ดาวโดยสิ้นเชิง

ตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อคืน เธอแทบไม่ได้นอน คำพูดของมีนายังคงวนเวียนอยู่ในหัว

“หนูเกลียดพี่!”

พิมพ์ดาวนั่งอยู่ปลายเตียง กอดหมอนแน่น ดวงตาบวมแดงจากการร้องไห้ เธอสูด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ