บทที่ 14 วันที่หมาเด็กเลิกกวน

เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นกระเบื้องหินอ่อนดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เจนจิราก้าวเข้ามาในออฟฟิศด้วยท่วงท่าสง่างามตามปกติ แต่บรรยากาศเช้านี้กลับผิดแปลกไปจากทุกวัน เสียงพูดคุยจอแจหน้าแผนกเงียบกริบลงทันทีที่เธอเดินผ่าน พนักงานหลายคนลอบมองด้วยหางตา พอเธอหันไปก็แสร้งก้มหน้าก้มตาค้นกองเอกสารบนโต๊ะ ทั้งที่บางคนยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ