บทที่ 16 คนที่ไม่ต้องการ

เสียงสัญญาณปลดล็อกประตูดิจิทัลดังสั้นๆ ก่อนที่บานประตูไม้สีโอ๊กจะเปิดออก จิรายุก้าวเท้าเข้ามาในห้องชุดขนาดใหญ่บนชั้นยี่สิบห้าของคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง เขาไม่ได้เอื้อมมือไปเปิดสวิตช์ไฟหลัก ปล่อยให้ความมืดโรยตัวปกคลุม มีเพียงแสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟทางเดินที่ติดขึ้นอัตโนมัติ

ชายหนุ่มถอดรองเท้าผ้าใบ...