บทที่ 20 อาหารมื้อแรก

ความเงียบทอดตัวลงมาระหว่างคนทั้งสอง มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศ เจนจิราก้มมองแก้วน้ำในมือ หลบสายตาคมกริบที่จ้องมองมาอย่างมีความหมาย ผู้ชายคนนี้ช่วยปกป้องเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งที่เขาเป็นแค่เด็กฝึกงานเป็นครอบครัวของเขาเอง เขาไม่จำเป็นต้องเอาตัวมาขวางความโกรธของหัสดินเลยด้วยซ้ำ

“ทำไมถึงยอมทำตามคำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ