บทที่ 24 ที่มีเจ้าของแล้ว

ลมเย็นปะทะเข้ากับร่างกาย กลิ่นควันท่อไอเสียจางๆ ผสมกับกลิ่นความชื้นของถนนที่เพิ่งถูกพรมด้วยละอองฝนเมื่อช่วงเย็น เจนจิราหลับตาปี๊ดในจังหวะที่รถออกตัว สัญชาตญาณความกลัวทำให้เธอเผลอขยับตัวเข้าไปชิดแผ่นหลังกว้าง มือที่จับชายเสื้อแจ็กเก็ตเปลี่ยนมาเป็นกำรวบเนื้อผ้าบริเวณเอวของเขาไว้แน่น

แต่เมื่อเวลาผ่านไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ