บทที่ 4 หนูทำถูกแล้วใช่มั้ย NC
ตอนที่ 4
หนูทำถูกแล้วใช่มั้ย NC
ทุกครั้งที่สะโพกของเขากระแทกเข้ามาเต็มแรง เสียง ปั่ก! ก็ดังก้องขึ้นในห้องที่เงียบสนิท มีเพียงเสียงหอบหายใจ เสียงครางสั่นพร่า และเสียงเฉอะแฉะจากน้ำหล่อลื่นที่เอ่อล้นจนหยดเปื้อนผ้าปูเตียง
แจะ… แจะ… ปั่ก! ปั่ก!
เสียงทุกเสียงเร่งเร้าอารมณ์ให้ทะยานขึ้นสูง เธอร้องครางไม่เป็นถ้อย มือกำผ้าปูแน่น ร่างทั้งร่างโยกตามแรงกระแทกที่ไม่ปรานี เขากดสะโพกใส่เธอราวกับจะฝังลำแข็งเข้าไปให้ลึกที่สุด
เสียงเนื้อกระทบกันดังไม่หยุด พั่บ! พั่บ! พั่บ!
“อื้อ...”
“แน่นจนปวดไปหมด อ๊า..มึงแม่ง..น่าเอาชิบ…”
เขาขบกรามแน่น ซุกหน้าลงซอกคอเธอ ร่างกายร้อนจัดจนเหมือนไฟแผดเผา
เวกัสหยุดชะงักให้เธอหายเหนื่อย ก้มลงแนบใบหน้าเข้าหาแผ่นอกขาวผ่องที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหอบหายใจ ปลายนิ้วสากลากผ่านเนินเนื้ออวบอิ่มอย่างเชื่องช้า ก่อนจะโอบเต็มฝ่ามือ มือหนาบีบเต้าอ่อนนุ่มแน่นหนึบ ความอบอุ่นจากฝ่ามือแผ่ซ่านจนเธอสะท้าน เธอหลุดเสียงครางแผ่วออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
“หยุดทำไม…”
เธอร้องแผ่ว ทั้งที่ตัวกลับแอ่นอกเข้าใส่ฝ่ามือเขาโดยไม่รู้ตัว
เขายิ้มมุมปาก จับเต้าอวบขยำเบา ๆ นิ้วโป้งลูบวนที่ยอดอกที่แข็งชูชันแล้วใช้นิ้วหนีบเบา ๆ ก่อนจะบรรจงก้มลงครอบริมฝีปากดูดเม็ดทับทิมสีอ่อนที่สั่นระริกอยู่กลางฝ่ามือ
เสียง จ๊วบ… ดังเบา ๆ ผสมกับเสียงหอบหายใจของเธอ ทำให้บรรยากาศยิ่งร้อนรุ่ม ปลายลิ้นเขาวนซ้ำ ๆ แล้วดูดแรงขึ้น จนเธอเผลอจิกเล็บลงบนแขนเขาแน่น
“อ๊ะ.....”
สะโพกสอบดันเข้ามาจนสุดอีกครั้ง เสียงครางของเธอดังสั่นไม่เป็นภาษา ร่างบางแทบหลุดลอยจากเตียงทุกครั้งที่เขากระแทกสะโพกเข้ามาอย่างรุนแรง
ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!
เสียงกระแทกแน่น ๆ หนัก ๆ ดังระงมไปทั่วห้อง ยิ่งเขาใส่แรงมากเท่าไหร่ เสียงเนื้อกระทบเนื้อยิ่งดังสะท้าน เตียงโยกคลอนไปตามแรงอารมณ์ดิบที่ไร้ความอ่อนโยน
“อ๊า....แรงจัง…”
เธอหลุดเสียงออกมาทั้งที่จิกแขนเขาไว้แน่น ดวงตาเคลือบไปด้วยน้ำตาจากความเสียวและความอัดอั้น
“เธอขอฉันเอง”
เขาคำรามพร่าในลำคอ ก่อนจะยกขาเธอขึ้นพาดไหล่อีกครั้งแล้วดันลำร้อนกลับเข้าไปจนสุดลำ
ปั่ก!!
“อ๊า!!”
หญิงสาวแทบขาดใจ ลำแข็งใหญ่โตชนลึกจนรู้สึกเสียวสะท้านไปทั้งท้องน้อย
เวกัสไม่ปรานีแม้แต่น้อย ร่างหนาโถมใส่เธอเต็มแรง เสียงเนื้อกระทบกันดังต่อเนื่อง
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
เขากดสะโพกซ้ำ ๆ อย่างต่อเนื่อง ทั้งเร็ว ทั้งแรง ราวกับระบายความหื่นกระหายทั้งหมดใส่ร่างของเธอ มือหนาบีบสะโพกแน่น จนขึ้นรอยแดงจากแรงจับ
“อื้ม..อื้อ”
พอเธอเริ่มจะปรับตัวทัน เขาก็พลิกตัวเธออีกครั้ง จับเธอโก้งโค้งในท่าด็อกกี้ แล้วดันสะโพกเข้าใส่จากด้านหลังอย่างไม่รอช้า
ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!
เสียงเฉอะแฉะจากความเปียกชื้นของร่างกายผสานกับแรงกระแทก ทำให้เสียงดังยิ่งขึ้น ราวกับเขาต้องการให้ทุกตารางเมตรของห้องได้ยินว่าร่างนี้เป็นของเขาในคืนนี้
“แน่นจนจะคลั่ง…ยิ่งเธอคราง ฉันยิ่งหยุดไม่ได้…”
เขาตบก้นเธอหนึ่งทีเสียงดัง เพี๊ยะ! ก่อนจะกระแทกต่อแบบไม่ผ่อนมือ แรงขึ้น เร็วขึ้น ลึกขึ้น จนเธอแทบหมดแรงแม้แต่จะร้อง
“อ๊ะ...”
“ฉันไม่ไหวแล้วนะ…”
“หื้ม…”
เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะพลิกตัวอีกครั้ง จับเธอนอนตะแคงข้าง ขาเธอพาดต้นขาเขา แล้วดันท่อนเอ็นร้อนเสียบกลับเข้าไปอีกครั้งในมุมที่เสียดสีกว่าเดิม
เสียงน้ำหล่อลื่นดังเฉอะแฉะ กลีบเนื้อบวมแดงจากการใช้งาน เสียงครางดังไม่หยุดจนเธอสะอื้นกับหมอน
“อ๊า...มึงแม่ง..จะเสร็จ อ๊า”
ชายหนุ่มเร่งความเร็วสะโพกขึ้นอย่างบ้าคลั่งจนร่างอรชรสั่นสะท้าน
“อ๊ะ...อ๊ะ”
กระแทกสุดท้าย เขากระตุก ลำแข็งกระฉูดน้ำรักอุ่นข้นลึกเข้าไปในโพรงที่เพิ่งถูกเปิดใช้ครั้งแรก เขาค้างอยู่อย่างนั้น ซบหน้าลงบนไหล่เธอขณะยังเสียบแน่นอยู่ข้างใน
“เอากับมึงแม่งเหนื่อยโครต...”
“ฮึก....”
“เป็นอะไร...”
เขาเอ่ยถามเมื่ออยู่ดี ๆ คนใต้ร่างก็สะอื้นขึ้นมา
“เปล่า....”
“เหอะ.....”
เวกัสลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะรีบใส่เสื้อผ้า
“วันนี้มึงนอนนี่แล้วกัน...กูจะไปข้างนอก แต่ต้องออกจากห้องก่อนแปดโมงล่ะ”
“อ่อ...”
“แล้วเรื่องระหว่างกูกับมึงห้ามให้คนอื่นรู้”
“เข้าใจแล้ว...”
“เข้าใจก็ดี...”
เวกัสหยิบกระเป๋าเดินออกจาห้องไปในทันที ทิ้งไว้แค่เพียงร่างเปลือยเปล่าที่นอนร้องไห้อยู่แบบนั้น
“ยายจ๋า...หนูทำถูกแล้วใช่มั้ย หนูไม่ได้ทำอะไรผิดไปใช่มั้ย..ฮึก”
รุ่งเช้า
แสงแดดอ่อนยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาในห้อง คะแนนลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า รู้สึกเหมือนร่างกายทั้งร่างหนักอึ้งไปหมด กล้ามเนื้อขาและเอวปวดตึงจนนอนนิ่งไปพักหนึ่งถึงจะขยับได้
ผ้าห่มผืนบางร่นลงจากแผ่นอก เผยให้เห็นรอยแดงช้ำตามตัว และความเปียกชื้นจาง ๆ ที่ยังหลงเหลือจากค่ำคืนอันดุเดือด
เธอเม้มริมฝีปากแน่น ความเจ็บแสบระหว่างเรียวขาย้ำเตือนเธอชัดเจนทุกการเคลื่อนไหว ร่างกายยังไม่ฟื้นเต็มที่ แต่กลับไม่มีเวลาแม้แต่จะตั้งหลัก
หญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อหันไปมองนาฬิกา
“จะแปดโมงแล้ว!…”
คะแนนลุกขึ้นแทบไม่ทัน แม้จะเจ็บแต่ก็ฝืนพยุงตัวเองลุกจากเตียงทันที มือคว้าเสื้อผ้าที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาแต่งอย่างเร่งรีบ ใบหน้ายังซีดเซียว ริมฝีปากแห้ง และดวงตาหนักอึ้งจากการนอนไม่พอ ก่อนออกจากห้อง หันกลับไปมองเตียงเพียงแวบเดียว
