บทที่ 104

อมีเลีย

เสียงออดหน้าประตูดังขึ้นทำลายความเงียบสงบของยามเช้า ฉันเหลือบมองนาฬิกา—เจ็ดโมงสิบห้านาที ใครจะมาหาแต่เช้าขนาดนี้นะ คุณนายวิลสันรีบออกมาจากห้องครัว เธอเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนก่อนจะเปิดประตู

“สวัสดีค่ะ” เธอกล่าวทักทายอย่างสุภาพ “มีอะไรให้ช่วยไหมคะ”

ชายในชุดยูนิฟอร์มเรียบกริบของฝ่ายจัดการอาคารยื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ