บทที่ 118

ผมยังคงนั่งอยู่บนโซฟาขณะที่อมีเลียหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ เสียงน้ำไหลดังไปทั่วอพาร์ตเมนต์อันเงียบสงบ ส่วนผมจ้องมองออกไปที่ภาพตึกระฟ้าของแมนฮัตตัน แสงไฟจากเมืองส่องประกายระยิบระยับตัดกับความมืดมิด ความคิดของผมวนเวียนกลับไปที่จูบนั้นที่เรามีให้กัน...เป็นจูบที่ไม่คาดฝัน แต่ผมก็ไม่ได้รังเกียจ มันน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ