บทที่ 39 คนที่รอคอย

“เดี๋ยวก่อนค่ะ” อลิชารีบวิ่งไปขวางหน้าเมื่อบุรินทร์ภัทรตั้งท่าจะเดินหนี หัวใจดวงน้อยเต้นแรงเมื่อเผชิญหน้ากับชายหนุ่มในรอบหลายเดือน

“…..”

“เฮียเป็นอะไร” หยดน้ำตารินไหลอาบพวงแก้มจนเปียกปอน โผกอดคนตัวโตไว้แน่นด้วยความคิดถึง 

ตลอดระยะเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา เธอต้องจมอยู่กับความลังเลใจสับสน แต่วันนี้ได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ