บทที่ 40 เหมือนฝันแต่เรื่องจริง

“เฮียแฟรงก์ของชายังหล่อเหมือนเดิม” อลิชานั่งเอนหลังพิงหัวเตียง ยกมือลูบศีรษะของชายหนุ่มที่กำลังนอนหนุนอยู่บนตักด้วยความอ่อนโยน

เธอคลี่ยิ้มบางมองข้ามบาดแผลที่ติดอยู่บนใบหน้า จ้องดวงตาเฉี่ยวคมที่คุ้นเคย

“มัวแต่จ้องหน้าหนู ทำไมถึงไม่พูดอะไรบ้าง”

“แค่กำลังคิด ว่าบางทีเฮียอาจจะฝันไป” ใช่ครั้งแรกซะที่ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ