บทที่ 75 Special Wesley 14

 ฟาเรนไม่หมู

“พูดจริง เดี๋ยววันนี้กูแบกมึงกลับบ้านเอง”

“ตัวกูหนักมึงแบกไม่ไหวหรอก”

“กูแบกไหว รีบขึ้นมาอย่าพูดมาก”

ฟาเรนพยายามปีนป่ายขึ้นหลังคนตัวโตด้วยความทุลักทุเล ร่างกายของเขาเริ่มรู้สึกอ่อนแรงจนต้องกอดคอพี่ชายไว้แน่นพร้อมกับวางใบหน้าซบลงบนลาดไหล่

“หยอง…”

“อะไร”

“ขอบใจนะที่ยอมให้กุขี่หลัง”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ