บทที่ 17 บทที่ 15 หลงแล้ว

บทที่ 15 หลงแล้ว

นัยน์ตาสีเทาหม่นจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาสีเข้มของหญิงสาว โรซิก้าซ่อนแววตาหวาดวิตกด้วยการก้มหน้าลง เพื่อเก็บซ่อนท่าทีประหม่าด้วยความเขินอาย

ไทสันกดยิ้มบนริมฝีปากดึงร่างเล็กเข้ามาใกล้ มือหนาลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าที่โผล่พ้นชุดเดรสแสนเย้ายวนที่เธอสวมใส่

"จะเอาอะไรโรส..." โรซิก้าส่ายห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ