บทที่ 43 บทที่ 41 เวรกรรมมีจริง

บทที่ 41 เวรกรรมมีจริง

ดวงตาสีเทาหม่นไล่มองไปทั่วใบหน้าซีดขาวนั่น ยิ่งเห็นแพขนตาเธอยังคงเปียกชุ่มไทสันก็ได้แต่ถอนหายใจ เขาวาดมือลงไปบนใบหน้าของเธอแต่ก็ไม่กล้าจะสัมผัสให้โดนเนื้อจริง ๆ เพราะกลัวเธอจะตื่น...

โรซิก้านอนตะแคงหันข้างกอดลูกชายของเราไว้แนบอก แม้จะหลับไปแล้วแต่ทั้งสองก็ยังจับมือกันแน่น ไทส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ