บทที่ 72 บทที่ 15 ยินดีเป็นเครื่องมือ

บทที่ 15 ยินดีเป็นเครื่องมือ

เป็นอีกวันที่ดุจดวงดาวก็ทำกิจวัตรเหมือนเดิมคือขับรถยนต์คันเก่า ๆ มาจอดชั้นใต้ดินและเดินออกมาซื้อกาแฟเย็นร้านรถเข็นที่จอดอยู่ด้านหลังโรงพยาบาล

“เนสเย็นหวานน้อยนมเยอะจ่ะลุง”

“วันนี้ทำไมดูนอนไม่อิ่ม เมื่อคืนเวรดึกเหรอหมอดาว” ดุจดวงดาวไม่รู้จะตอบยังไงเพราะเมื่อคืนมีวัยรุ่นท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ