บทที่ 81 บทที่ 24 คนในอดีต

บทที่ 24 คนในอดีต

“ฉันไม่ได้อยากจะเลิกงานช้าเสียหน่อยโวยวายไปได้ แค่สิบนาทีจะเป็นจะตายสงสัยยาเสน่ห์ที่ดีดไปจะออกฤทธิ์แล้ว!”

แพทย์หญิงสาวดุจดวงดาวรีบสับขาบนรองเท้าส้นสูงสามนิ้วลงจากบันไดหนีไฟที่สามารถทะลุไปลานจอดรถได้ เพราะคนที่นอนรออยู่ที่ห้องพักบึ่งรถมารับเพราะเธอกลับบ้านช้าครึ่งชั่วโมง

“ไม่ไปทำงา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ