บทที่ 98 บทที่ 41 ขอเวลาทำใจ

บทที่ 41 ขอเวลาทำใจ

“ผมต้องทำยังไงคุณถึงจะหยุดร้องไห้” ไม่มีเสียงตอบรับมีเพียงเสียงสะอื้นของดุจดวงดาวที่ยังคงร้องไห้อย่างต่อเนื่อง

“แวะร้านบะหมี่ข้างหน้าด้วย” คนรถขับหันมามองกระจกหลังทันทีที่ได้ยินเสียงอู้อี้เอ่ยบอก

ศรศิลป์สูดลมหายใจเข้าปอดและพยักหน้าผ่านกระจกมองหลังที่คนขับรถมองมา และทันทีที่รถจอด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ