บทที่ 100 100

100

“ยอมรับอะไรมิทราบ” ปานชนกเงยหน้าถามอย่างลืมตัว

“อ้าว...ผมกำลังจีบคุณอยู่ คุณไม่รู้ตัวเลยหรือไง”

คำพูดตรงๆ ด้วยน้ำเสียงไม่เบานักของชายหนุ่มทำให้ปานชนกต้องหันไปมองรอบๆ โชคดีตรงโต๊ะที่นั่งกันอยู่เป็นส่วนตัว และคนร่วมโต๊ะเวลานี้ต่างก้มหน้าก้มตาสนใจแต่ขนมของตัวเองบ้าง แก้วเบียร์บ้าง ทำเป็นไม่รู้ไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ