บทที่ 122 122

122

ร่างระหงของตะวันวาดยืนนิ่งตรงระเบียงกว้างของบ้านปีกไม้สักหลังสวย เหม่อมองไอหมอกเบื้องหน้าที่ปกคลุมไปทั่วบริเวณอย่างตื่นตาตื่นใจ ถึงจะมองเห็นวิวทิวทัศน์สวยงามที่ตั้งใจตื่นมาดูแต่เช้าได้ไม่ชัดเจนนัก แต่ทำให้รู้สึกสดชื่นจนต้องสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดเต็มแรง เพราะแม้จะย่างเข้าปลายเดือนมกราคมแต่อากา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ