บทที่ 25 25

25

เจ้าหมาแสนรู้วิ่งกระดิกหางตรงรี่ออกมาจากที่นอน ส่งเสียงร้องครางงี๊ดง๊าด ลุกขึ้นยืนใช้สองขาตะกุยประตูกรงเหมือนอยากจะออกมาข้างนอกเสียเต็มประดา ลุงแม้นซึ่งอยู่แถวๆ นั้นรีบมาเปิดประตูให้อย่างรู้ใจ และยื่นมือรับถุงอาหารของเจ้ามอมแมมที่หญิงสาวส่งให้

“ลุงอยากจะให้มันออกมาวิ่งเล่นข้างนอกเหมือนกันนะหนูเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ