บทที่ 14 คาดโทษ

"เราก็ตกใจหมด กลับมาไม่เห็นรตี ก็นึกว่าเกิดอะไรขึ้นเสียแล้ว"

"จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ"

มีรตีหัวเราะเบาๆ พลางเม้มริมฝีปาก สายตาตวัดมองคนที่กำลังทำหน้าที่ขับรถ หน้าตาของเขาเคร่งเครียด แถมตาของเขาก็ดำคล้ำมากเหมือนคนอดนอน

"นึกว่าถูกลักพาตัวไปเสียแล้ว แต่ลืมไปว่ารตีไม่ใช่เด็กเล็กๆ "

ว่าแล้วก็หัวเราะคิก ขณะที่ม...