บทที่ 22 การมาเยือนของตันหยง

กรเอกค่อนข้างจะหัวเสีย จนไม่มีสมาธิที่จะนั่งอยู่ตรงนั้นต่อไป แม้เขาไม่ควรพลาดกับการรับประทานอาหารแบบครบหน้าเป็นหนแรกในรอบหลายปีของครอบครัวก็ตามที

ครอบครัว

อืม...มันก็เรียกว่าแบบนั้นได้ไหมนะ ก็คงจะได้นั่นแหละ ความหงุดหงิดทำให้เขา ขอตัวขึ้นไปชั้นสอง แล้วเดินปังๆ เข้าไปในห้องนอน หล่อนมันเป็นเด็กดื้อ เด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ