บทที่ 37 ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

“เย้ๆ เราสอบผ่านแล้ว ผ่านแล้ว”

มีรตีเผลอร้องกรี๊ดอย่างดีใจ เมื่อผลการสอบออกมา เธอโผเข้ากอดเปรมยุคลที่มาให้กำลังใจอยู่ข้างๆ สองสาวร้องกรี๊ดๆ อย่างดีใจแล้วพากันกระโดดเหมือนเด็กๆ ทำให้คนที่อยู่แถวนั้นถึงกับมองมาทางพวกเธอเป็นตาเดียว

“พอก่อนๆ อายคน”

มีรตีว่า เธอหัวเราะแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาเพราะความปลื้มในต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ