บทที่ 38 คำเตือน

“ขอบใจมากนะกาย”

เสียงหวานเอ่ยแผ่ว เมื่อเขาประคองเธอลงนอนบนเตียง กรเอกยิ้มให้เธอแล้วชักผ้าห่มคลุมให้เธอ เขาทรุดลงนั่งข้างเธอ จับมือของเธอมากุมไว้ พลางเอ่ยเสียงอ่อนโยน

“หลับเสียนะ วันนี้ผมจะอยู่เป็นเพื่อนอีกวันหนึ่ง แอม”

“กาย...”

เธอเอามือเขาไปแนบแก้ม ตาของเธอมองเขาด้วยประกายบางอย่าง ที่ทำให้กรเอกเมิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ