บทที่ 55 ปลอบ

“รตี ดีใจจังที่รตีฟื้นแล้ว มึนหัวหรือเปล่า เป็นอะไรหรือเปล่า ไปหาหมอไหม?”

เสียงถามอย่างอ่อนโยน ห่วงใย มือใหญ่ที่ลูบใบหน้าให้เธอ ทำให้มีรตีคืนสติเต็มที่ เธอจำได้ว่าเธอฟังเรื่องของมารดาแล้ว ก็ตกใจสุดขีดจนช็อคแล้ววูบเป็นลมไป อาจจะเพราะไม่ค่อยได้กินได้นอน และเพราะภาวะเครียด ร่างกายถึงได้ชัตดาว์นตัวเองกะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ