บทที่ 102 บทที่ 102.

“โธ่ เมียจ๋า จูบง้อผัวหน่อยก็ไม่ได้ น่านะแค่นิดเดียวก็ได้จูบไม่ต้องหวานมากก็ได้ แค่นิดเดียวมาร์ก็หายงอนแล้ว” เมื่อเห็นภรรยาไม่ยอมง้อ เขาเสียเองที่ต้องเอ่ยออดอ้อนเสนอตัว

“ไม่เอาค่ะ อย่าขี้โกงสิคะ เราสายแล้วนะ รีบไปหาคุณรีอาเถอะค่ะ ป่านนี้งานเปิดศูนย์เด็กด้อยโอกาสของเธอคงเริ่มแล้ว” บัวบุษราย่นจมูกใส่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ