บทที่ 16 บทที่ 16.

“ฉันจะต้องเอาสมบัติส่วนที่เป็นของแกมาเป็นของฉันให้ได้ ในเมื่อแกกับลูกไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วแกก็ไม่สมควรได้อะไร นังบุษแกตายไปแล้วยังมีฤทธิ์นักนะฉันล่ะเกลียดแกกับลูกนัก” คุณสายสนมเดินไปยังระเบียงสวย ดวงตาวาววับมองบ้านทรงไทยหลังน้อยอย่างเคียดแค้นในใจเดือดพล่านด้วยไฟริษยาที่แผดเผาไม่มีที่สิ้นสุด ด้วยตัวขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ